Şehir Uyandı Dua'ya

Şehir Uyandı Dua'ya

Sağır katmanlar çatırdadı sayha sayha,

Karargahları yandı seyyahın.

Zaman, çözüldü iplik iplik.

Bir annenin elleri dirildi duaya,

Anne ördü saçlarını şehrin.

 

Şehir uyandı duaya;

Örtüsüne bürünen bakışlar şahit buna,

Satır satır dokunur alınlar, toprak kesilen bakışlara.

Mimler çekilir sükuta,

Annenin bağrında büyür şehir.

Sayfa sayfa yıkanır gök,

Dağlar kor kesilir.

Şehir, ayet ayet yeşerir.

Arş, işler durur zamanı;

Arz, nakış nakış yarayı.

 

Şehir uyandı duaya,

Kıtlayan gök şahit buna

Güneş, sarılmış sahraya

Kıvrılmış gece Hira'nın omuzlarına.

Elleri uyuşmuş acının, dokunamaz hiçbir yana...

Anne taşıdı kor kesilen tufanları bağrında,

Şehir uyandı duaya,

Şahit etekleri Sevr'in

Hicran, yoldaştır vuslata.

 

Şehir uyandı duaya,

Hurma ağaçları şahit buna.

Gölgeler yürüdü, ıssız oluklarında sabahın

Bir tutam can ile doydu geçitler

Sedeften bir rüya büründü uykuları,

Çağladı asırlar, muhabbeti ile kelamın

 

Şehir uyandı duaya,

Semaya kalkan eller şahit

Lütfen Dergimizin tüm yazılarını okuyabilmeniz için üye olunuz yada giriş yapınız!

Giriş / Abone ol



Hatice Kübra KÖSEOĞLU